امروزه در جهان اسلام نمونه‌هاى فراوانى از مشاركت زنان در مديريت كلان اجرايى وجود دارد. در بسيارى از كشورهاى اسلامى مشاركت گسترده زنان در مجالس قانون گذارى (پارلمان) و رياست ادارات به چشم مى‌خورد، در مدارس و دانشگاه‌ها به تدريس و در بيمارستان‌ها به درمان بيماران اشتغال دارند، عهده دار مسئوليت‌هايى در سفارت خانه‌ها و نيز امور قضايى و امنيتى هستند؛ در روزنامه‌گارى، تبليغات، سينما و تئاتر فعّاليت مى‌كنند و خلاصه در كارهاى تبليغى، سياسى، فنّى، علمى، ورزشى و ديپلماتيك حضور گسترده‌اى دارند.

در اين زمينه ديدگاه‌هاى فقهى متفاوتى وجود دارد:

١. برخى فقيهان طرفدار سلب مطلق هستند (زن را به كلّى از ورود در كارهاى اجتماعى منع مى‌كنند).

٢. برخى نيز قائل به ايجاب مطلق هستند (ميان زن و مرد در انجام كارهاى اجتماعى هيچ تفاوتى قائل نيستند و زن را در انجام هر كارى آزاد مى‌دانند).

٣. بيشتر فقيهان معاصر در مراتب ولايت، تفصيل قائل شده‌اند.